Στο βόρειο τμήμα της Πελοποννήσου, ανάμεσα σε καταπράσινες πλαγιές και καθαρό ορεινό αέρα, βρίσκονται τα Καλάβρυτα, ένας τόπος που κάθε φορά που τον επισκέπτομαι, νιώθω σαν να με υποδέχεται ξανά από την αρχή, με εκείνη τη ζεστή, αυθεντική φιλοξενία που δύσκολα βρίσκεις αλλού. Είναι από εκείνα τα μέρη που δεν τα βλέπεις απλώς... Τα ζεις!!!
Στα Καλάβρυτα, η ιστορία δεν είναι κάτι μακρινό ή ξεχασμένο. Είναι παρούσα, σχεδόν χειροπιαστή. Κάθε φορά που βρίσκομαι στο Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος ή ανεβαίνω προς τον ματωμένο λόφο του Καπή με πιάνει ένα δέος, μια σιωπηλή υπενθύμιση της δύναμης και της αντοχής των ανθρώπων αυτού του τόπου κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Δεν είναι μια εύκολη εμπειρία, αλλά είναι βαθιά ανθρώπινη και αναγκαία όταν βρεθείς στα Καλάβρυτα.
Κι έπειτα, υπάρχουν εκείνες οι ήρεμες βόλτες στα πλακόστρωτα δρομάκια... Άλλα πιο ήσυχα, αλλά πιο εμπορικά, στολισμένα με κάθε λογής τοπικά προϊόντα που αξίζει να πάρεις μαζί σου φεύγοντας. Ένα από τα πράγματα που πάντα απολαμβάνω είναι το ταξίδι με τον Οδοντωτό Σιδηρόδρομο. Είναι κάτι περισσότερο από μια διαδρομή. Είναι ένα ταξίδι μέσα στο φαράγγι, εικόνες που αλλάζουν συνεχώς, φύση που σε αγκαλιάζει από παντού. Δεν το βαριέσαι ποτέ, όσες φορές κι αν το κάνεις.
Η περιοχή γύρω από τα Καλάβρυτα έχει μια ιδιαίτερη πνευματικότητα. Η επίσκεψη στη Μονή Αγίας Λαύρας, σου υπενθυμίζει πόσα σημαντικά γεγονότα έχουν περάσει από εκεί, ειδικά σε σχέση με την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Και λίγο πιο πέρα, η Μονή του Μεγάλου Σπηλαίου είναι πάντα για μένα ένα μικρό θαύμα, σκαρφαλωμένη εκεί στους βράχους, με θέα που σε κάνει να σταματάς και απλώς να κοιτάς.
Ακόμη ένα ελκυστικό στοιχείο αυτού του τόπου είναι το καλό φαγητό. Οι ταβέρνες στα Καλάβρυτα έχουν μια αυθεντικότητα που δεν προσποιείται τίποτα. Πλούσιες ορεινές γεύσεις: Ζουμερό αρνί που λιώνει στο στόμα, χειροποίητα ζυμαρικά, τυρόπιτες με ντόπια τυριά… και φυσικά τα σιροπιαστά γλυκά που πάντα λέω “ένα τελευταίο” αλλά ποτέ δεν είναι μόνο ένα! Και κάπου εκεί, με ένα ποτήρι τοπικό κρασί, νιώθεις ότι όλα είναι όπως πρέπει.
Κάθε εποχή εδώ έχει τη δική της μαγεία. Οι βόλτες στο Φαράγγι του Βουραϊκού είναι από εκείνα τα μέρη που σε κάνουν να ξεχνάς τα πάντα. Αν αγαπάς την πεζοπορία, σίγουρα θα σε εντυπωσιάσει. Και όταν έρχεται ο χειμώνας, το Χιονοδρομικό Κέντρο Καλαβρύτων δίνει άλλη ζωή στο βουνό. Έχει έναν ενθουσιασμό που είναι σχεδόν μεταδοτικός.
Και βέβαια, για όσους αναζητούν την ομορφιά την κρυμμένη ομορφιά, υπάρχει και το Σπήλαιο των Λιμνών. Ένας υπόγειος κόσμος που κάθε φορά με εντυπωσιάζει το ίδιο. Σταλακτίτες, σταλαγμίτες, λίμνες… μια αίσθηση μυστηρίου που δεν περιγράφεται εύκολα με λόγια.
Είτε σε τραβάει η ιστορία, είτε η φύση, είτε απλώς η ανάγκη να ξεφύγεις για λίγο και να νιώσεις κάτι αληθινό, τα Καλάβρυτα έχουν έναν μοναδικό τρόπο να σε κερδίζουν. Για μένα, δεν είναι απλώς ένας προορισμός. Είναι ένα μέρος στο οποίο κάθε φορά που επιστρέφω, βρίσκω κι έναν καινούριο λόγο να το αγαπώ ακόμη πιο πολύ...
